De eerste Nederlandse TT op zaterdag 11 juli 1925 op een 28,4 km lang circuit, gevormd door de wegendriehoek tussen Rolde (start/finish), Borger en Schoonloo. Voor de organisatie tekent de  Motorclub ‘Assen & Omstreken’, opgericht in 1922. Binnen de Motorclub wordt daartoe de TT Commissie gevormd.

Nieuw 16,5 km lang circuit ten zuiden van Assen. Met uitzondering van de jaren 1940 t/m 1945 blijft dit circuit in gebruik tot en met de 24e Dutch TT in 1954. Weliswaar met enkele tussentijdse aanpassingen.

De 3e Dutch TT krijgt de status van internationale races door de deelname van buitenlandse coureurs, waaronder Norton fabriekscoureur Stanley Woods uit Ierland. Woods wint de 500 cc race. Arie Wuring (175 cc) en Han van Kooten (350 cc) zijn de buitenlandse concurrentie te snel af. De zege in de 750 cc race gaat naar Hendrik van der Veen uit Drachten met zijn fameuze Scott. De nadien in Glimmen en Haren woonachtige en immer in de TT geïnteresseerde Van der Veen werkt in 2000 nog mee aan een NOS documentaire ’75 jaar Dutch TT’ en overlijdt op 25 oktober 2002 op 98-jarige leeftijd.

Piet van Dinter is de derde Nederlander die een internationaal bezette klasse op zijn naam schrijft. In de gecombineerde 175/250 cc race passeert hij weliswaar niet als eerste de finishvlag maar op DKW is hij wel de winnaar in de 175 cc klasse.

De 10e Dutch TT krijgt van de F.I.d.C.M. (de latere FIM: Fédération Internationale de Motocyclisme) het predikaat ‘Grote Prijs van Europa’. De Asser sportverenigingen bieden het TT-monument aan.

Verandering van organisatievorm. In verband met de grote investeringen, nodig ter verbetering van het circuit, wordt op 23 juni 1936 de ‘Stichting Circuit van Drenthe’ opgericht. In de statuten wordt vastgelegd dat deze stichting de organisatie van de ‘Grote Prijs van Nederland der KNMV’ ten doel heeft. De TT Commissie blijft gehandhaafd en vormt in wezen het dagelijks bestuur met een eigen voorzitter.

Na 15 Dutch TT’s, in de periode 1925 tot en met 1939, een noodzakelijke onderbreking gedurende 6 jaar vanwege de Tweede Wereldoorlog (1940 t/m 1945).

Met de 16e TT wordt de vooroorlogse reeks hervat, zij het - omdat geheel opnieuw moet worden begonnen - met nationale races.

De TT is weer een internationaal motorsportevenement, met coureurs van naam. Het kwik stijgt op de TT-dag tot ongekende hoogte. Uit dit jaar stammen de verhalen van ‘een gulden voor een glas water’.

Dick Renooy wint op z’n Eysink de 125 cc race met een gemiddelde van 98,0 km/u.

Door de FIM wordt het wereldkampioenschap voor wegraces ingesteld. De TT Races in Assen tellen vanaf dat moment als een Grand Prix mee voor de WK-punten.

De 24e en laatste TT op het stratencircuit Assen, Hooghalen, Laaghalen, Laaghalerveen, Assen. Met overmacht en een gemiddelde van 167,8 km/u wint Geoff Duke de 500 cc race op z’n 4-cilinder Gilera.

De 25e Dutch TT wordt gehouden op een compleet nieuw circuit, 7,7 km lang en geheel op Asser grondgebied. Dit speciaal aangelegde circuit is ook geschikt voor zijspanraces en deze klasse wordt meteen aan het programma toegevoegd. Het nieuwe circuit blijft tot en met 1983 in gebruik. In de tussentijd vinden beperkte reconstructies plaats en wel de vervanging Kniebocht door Geert Timmerbocht in 1976 en de verlegging van het tracé bij de Ruskenhoek in 1980.

Het eerste jaar dat een Japans merk in Assen wint. In dit geval Honda met meteen maar een dubbelslag: een zege voor de Australiër Tom Phillis in de 125 cc, terwijl de later legendarisch geworden Brit Mike Hailwood het merk de 250 cc overwinning bezorgt.

De FIM verleent de 50 cc klasse WK-status en met de toevoeging van deze kleinste klasse aan het TT-programma komt het aantal races - 50, 125, 250, 350 en 500 cc + zijspannen - op zes. Wellicht mede door de toevoeging van deze ook in ons land populaire klasse wordt een nieuwe mijlpaal bereikt: Voor het eerst in haar roemruchte geschiedenis trekt de 32e Dutch TT op de wedstrijddag meer dan 100.000 bezoekers. Het circuit wordt omzoomd door 101.992 betalende toeschouwers, die Jan Huberts (Kreidler) in de kleinste klasse op een 2e plaats zien eindigen achter Ernst Degner (Suzuki).

De Rhodesiër Jim Redman zorgt voor een unicum. Drie zeges op een dag. Met z’n fabrieks Honda’s wint hij zowel de 125, 250 als 350 cc race.

Mike Hailwood doet de hattrick van Redman, drie jaar geleden, nog eens over. ‘Mike the Bike’ brengt Honda opnieuw drie TT-overwinningen. Die in de 250, 350 en 500 cc. Met 130.672 verkochte kaartje op de TT-dag overschrijdt het publiek voor het eerst de 130.000 grens.

Paul Lodewijkx schrijft met z’n door Jan Thiel en Martin Mijwaart geconstrueerde Jamathi de 50 cc race op z’n naam met een gemiddelde van 117,3 km/u. De ervaren Hans-Georg Anscheidt op de fabrieks Suzuki laat zich in de Kniebocht, in het zicht van de finish, verschalken door de Nederlander.

Het Twentse racetalent Theo Bult doet op z’n Yamsels van zich spreken met twee podiumplaatsen. ’s Morgens derde in de 350 cc achter de coryfeeën Giacomo Agostini (MV Agusta) en Phil Read (Yamaha) en daarna, ’s middags, een tweede plaats in de 250 cc race achter dezelfde Read op Yamaha.

Viering van het 50-jarig bestaan van Nederlands grootste (motor)sportevenement met ondermeer, in de TT-week, een goed bezochte, fraai ingerichte overzichtstentoonstelling in de Trianthahal bij het Asser IJsstadion (nadien DeSmelt). Helaas zet het dodelijk verongelukken van de Duitse coureur Rolf Thiele in de 250 cc race een domper op de 45e editie van de Dutch TT.